افغانستان در انترنت

 

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

افغانستان با نام رسمی جمهوری اسلامی افغانستان (پشتو : د افغانستان اسلامي جمهوریت) کشوری در آسیای میانه است که حدفاصل آسیای میانه، جنوب باختر آسیا و خاورمیانه می‌باشد و پایتخت آن کابل است. همسایگان افغانستان، پاکستان در جنوب و خاور (شرق)؛ ایران در باختر (غرب)؛ تاجیکستان و ازبکستان و ترکمنستان در شمال؛ و چین در شمال خاوری هستند. افغانستان یک کشور محاط در خشکی است، ولی در گذشته به خاطر راه ابریشم، کاروان‌های بازرگانی فراوانی از این کشور گذر می‌کردند. همچنین افغانستان کشوری با تاریخ و فرهنگ کهن و پربار است، که دانشمندان و شاعران گرانقدری را به جهانیان عرضه کرده است.


فارسی دری : جمهوری اسلامی افغانستان
پشتو : د افغانستان اسلامي جمهوریت
پرچم افغانستان نشان ملی افغانستان
پرچم نشان ملی افغانستان
شعار ملی:
سرود ملی: سرود ملی افغانستان
جایگاه کشور افغانستان روی نقشه
پایتخت
 - مختصات جغرافیایی
کابل
بزرگ‌ترین شهر کابل
زبان رسمی فارسی دری و پشتو
نوع حکومت جمهوری اسلامی
حامد کرزی
احمد ضیاء مسعود
کریم خلیلی
استقلال
• اعلام استقلال
• رسمیت استقلال
از بریتانیای کبیر
۱۶ اسد ۱۲۹۸ (۱۹۱۹)
۲۷ اسد ۱۲۹۸ (۱۹۱۹)
مساحت
 - کل
 
 - آبها (%)
 
‪۶۴۷،۵۰۰ km² ‫(۴۱ام)

جمعیت
 - برآورد ۱۳۸۷
 - تراکم جمعیت
 
‪۳۲٫۷۳۸٫۳۷۶ ‫(۳۷ام)
‪۴۶/km² ‫(۱۵۰ام)
تولید ناخالص داخلی
(برابری قدرت خرید)
 - کل
 - سرانه
براورد ۱۳۸۶

۲۰٫۰۹۹ میلیارد دلار (۹۶ام)
۷۳۳ دلار (۱۷۲ام)
شاخص توسعه انسانی (۱۳۷۲) ۰٫۲۲۹ (نامعلوم) – پایین
واحد پول افغانی (‏AFN)
منطقه زمانی
 - در تابستان (DST)
(UTC+4.30)
بدون تغییر
کد بین‌المللی خودرو
AFG
دامنه اینترنتی
.af
پیش‌شماره تلفن
+۹۳

فهرست مندرجات

[نهفتن]

نام

واژهٔ افغانستان از دو بخش «افغان» و «ستان» تشکیل شده‌است. واژهٔ افغان برابر با معنای قوم پشتون بوده‌است و پسوند ستان در زبان‌های منطقه به معنای جای یا سرزمین است. واژهٔ افغانستان به عنوان نام یک کشور در سال ۱۳۰۲ هجری خورشیدی (۱۹۲۳) و در قانون اساسی امان‌الله شاه به تصویب رسید.[۱] واژهٔ افغان در سال ۱۳۴۳ (۱۹۶۴) و در قانون اساسی تصویبی محمد ظاهرشاه با تعریفی تازه و به معنی همهٔ افراد شهروند کشور افغانستان به‌کار رفت. با این حال هنوز بیشتر فارسی‌زبانان افغانستان، واژهٔ افغان را به معنی مردم پشتون به کار می‌برند.[۲]

جغرافیای طبیعی

مرزها

نقشه ناهمواری‌های افغانستان

آب و هوا

آب و هوای بری، تابستان گرم و زمستان سرد

بلندی ها

کوه کوتل سالنگ در شمال افغانستان

کشور افغانستان،همچون اعلب کشورهای آسیای میانه محصور در کوهستان‌ها و خشکی‌ها است. بیشتر مناطق این کشور کوهستانی است اما در جنوب و جنوب باختری، مناطق پستی نیز وجود دارد.

جستار وابسته: فهرست کوه‌های افغانستان

منابع طبیعی

از منابع طبیعی کشور می‌توان به گاز طبیعی، نفت، زغال سنگ، مس، کرومیت، طلق (نوعی کانی شفاف به رنگ‌های سفید و سبز و خاکستری)، سولفات باریم، گوگرد، سرب، روی، آهن، نمک طعام و سنگ‌های قیمتی، اورانیوم و... اشاره کرد.

محیط زیست

جنگلی در خاور افغانستان

قطع درختان جنگلی توسط قاچاقچیان و انتقال چوب این درختان به کشورهای همسایه و عمدتاً پاکستان باعث نابودی بیش از ۷۰ درصد جنگل‌های این کشور تا سال ۲۰۰۹ شد.[۳]

شاید مهم‌ترین مشکل زیست‌محیطی افغانستان خطر نابودی جانورانی مانند پلنگ برفی، بزهای کوهی، سمور، غزال‌های وحشی، قوچ و... باشد. این حیوانات بیشتر برای استفاده از پوست‌شان کشته می‌شوند.[۴]

از شاخص‌ترین محدودیت‌های زیست‌محیطی این کشور می‌توان به محدویت در دسترسی به منابع آب (مصرف کشاورزی و آشامیدنی)، چرای بیش از حد دام، آلودگی هوا و آب، عدم دسترسی به آب‌های آزاد و... اشاره کرد. تقریباً در افغانستان سامانهٔ دفع زباله به روش مدرن وجود ندارد.

پیشامدهای طبیعی

از پیشامدهای طبیعی معمول این کشور می‌توان به زمین‌لرزه های فراوان (در میان کوه‌های هندوکشسیل و خشکسالی اشاره کرد.

جغرافیای انسانی

پرجمعیت‌ترین شهرهای افغانستان به ترتیب کابل، قندهار، مزار شریف و جلال آباد هستند. روابط خویشاوندی و خانوادگی در میان مردم افغانستان بسیار نزدیک و صمیمانه ‌است. در این کشور مسائل حاد میان مردم توسط ریش‌سفیدان و بزرگان حل و فصل می‌شود.

تقسیمات کشوری

نقشه ولایات افغانستان

افغانستان دارای ۳۴ ولایت (استان) است.


 

منبع:http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86