آيا رنج و مرارت هزاره ها پايان مي‌پذيرد؟ / رنج هزاره ها و مصیبت کوچی

رنج هزاره ها و مصیبت کوچی

| چاپ |

دعوتنامه

مقالات - معضل به نام کوچی

نویسنده/Editor: رضوانی   

يكشنبه ۱۹ ثور ۱۳۸۹ ساعت ۰۶:۳۸

رنج هزاره ها و مصیبت کوچی

هزاره ها در طی صد و اندی سال اخیر بدلایل مذهبی و نژادی فشار ها و رنج های فراوانی را در افغانستان تحمل کرده اند؛ کشتار عمومی ، به بردگی گرفتن ، غارت اموال ، تصاحب زمین های زراعتی و چراگا هها ، از جمله مظالم بوده اند که این مردم مظلوم و ستمدیده تجربه کرده اند، و بدون تردید یکی از این مظالم بار سنگین حضور کوچی ها با حمایت و پشتیبانی دولت های ستمگر وقت ، بر گرده این مردم بوده است .

از مجموع قراین و شواهد چنین بر می آید، که فرستادن کوچی ها در مناطق هزاره نشین، نه از سر حسن نیست و انگیزه انسانی ، بلکه با انگیزه های سیاسی صورت گرفته است و بسیار اند کسانیکه مدعی اند: کوچی ها غالبا به عنوان قراول حکام ظالم وقت و دولت های بر سر اقتدار عمل می کرده ند .

منبع:

http://ramuzi.com/persian/index.php?option=com_content&view=article&id=688:1389-02-18-10-09-43&catid=140:1389-01-31-20-08-54&Itemid=23

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آيا رنج و مرارت هزاره ها پايان مي‌پذيرد؟

آمريكا و انگليس كه از آنان به «شيطان بزرگ» و «شيطان پير» تعبير مي‌شود، آمدند تا دموكراسي و آزادي را براي مردم ستمديده افغانستان به ارمغان بياورند، مردمي كه سه دهه جنگ داخلي و 250 سال استبداد را پشت سر گذاشته اند و براي استقرار «عدالت اجتماعي»، «صلح» و «امنيت» در كشور لحظه شماري مي‌كنند؛ غافل از اين كه آمريكا و انگليس دوستان قابل اعتماد مسلمانان نيست.

كوچي ها وقتي از پاكستان به سوي هزاره‌جات حركت مي‌كنند، صدها كيلومتر بايد طي كنند تا به مقصد برسند، در مسير راه‌ها، آن‌ها با قواي دولتي و نيز قواي ناتو برمي‌خورند و بارهاي از اسلحه سنگين و مهمات نظامي را با خود حمل مي‌كنند، پرسش اين است كه حافظان صلح و امنيت مردم افغانستان چرا از حمل اسلحه‌هاي مرگبار كوچي‌ها جلوگيري نمي‌كند؟! اين در حالي است كه هزاره‌ها عموما خلع سلاح شده‌اند و با كمترين امكانات از خانه‌ها و مزارع شان به دفاع مي‌پردازند.

وقتي بهار از راه مي‌رسد

طبيعت در بهار زيبا شده و بيايان‌ها از گل موج مي‌زند، دل‌هاي آدم‌هاي كه از زير سرما و برف زمستان (با نبود هيزم و امكانات گرمايشي) جان سالم بدر برده اند، از ديدن زيبايي‌هاي طبيعت بهاري شاد و خوش‌حال مي‌گردند، وقتي به بيابان‌ها مي‌روند با ديدن علفچرهاي اطراف ده و قريه اميدوار مي‌شوند، كه چند بره و بزغاله نگه‌داري كنند و خرج عيال را در بياورند! گندم للمي بكارند و نان خشك بچه‌ها را تهيه كنند!.

ماه دوم و سوم بهار از راه مي‌رسد!

ترس و واهمه همه گير شده و خبرهاي هجوم كوچي‌ها بر سر زبان‌ها مي‌افتد، سراسيمه كوچ‌ها را مركب بار و خانه و كلبه‌هاي گلين را ترك مي‌كنند، گل‌هاي بيابان و علف‌ها، زير پاي شتر، به خاك تبديل مي‌شوند، گندم هاي كه كاشته بودند خوراك شتر مي‌گردد، بد تر اين كه خود شان نشانه و هدف تير و گلوله‌هاي كوچي‌ها مي‌گردند و خانه‌هاي گلين به آتش كشيده مي‌شود!

تفرقه بيانداز و حكومت كن

دموكرسي امريكا، به كوچي‌‌ها اين فرصت را مي‌دهد كه سنگين ترين اسلحه ( پكاه، دوشكا، راكت و كلاشينكوف ووو) را با خود به هزاره‌جات آزادانه ببرند و آزادانه مردم بومي منطقه را تار و مار كنند! نه حقوق بشري و نه سازمان‌هاي بشر دوست و نه حاميان حقوق بشر، سكوت معنادار مجامع بين المللي، در رأس آن ايالات متحده آمريكا و انگليس!

از ماست كه بر ماست، آنان براي ماندن در افغانستان نياز به ايجاد اختلاف و تفرقه دارند و اگر صلح و امنيت در افغانستان به وجود آيد، ديگر حضور خارجي‌ها توجيه نخواهد داشت؛ پس آزادي كوچي‌ها و طالب‌ها براي كشتن مردم و غارت اموال آنان يك ضرورت است براي مشروعيت حضور شيطان بزرگ و شيطان پير!

 

 

<

 

 

 

 

پیش به سوی صلح و امنیت در افغانستان عزیز

مثبت بيانديشيم

هموطن! افغانستان عزيز ما 250 سال استبداد و تبعيض را پشت سر گذاشته و سه دهه جنگ خانمان‌سوز داخلي را تجربه كرده است، اگر به گذشته‌ها نگاه كنيم، جز سياهي و تباهي چيزي نمي‌بينيم و در نتيجه مغموم و افسرده مي‌شويم، بياييد با اميد به آينده‌ي بهتر زندگي كنيم كه اين امر ميسور نيست جز اينكه نگاه مان را به زندگي تغيير داده و عينك بدبيني را دور بياندازيم و مثبت انديشي اختيار كنيم و اصول روش زندگي خوب و خوش را از روانشناسان گرفته بكار بنديم

اگر مي‌خواهيد در زندگي فردي موفقي باشيد به خاطر بسپاريد كه: «در معادله‌ي زندگي، آينده هيچ وقت با گذشته برابر نيست»

فقط به حنبه‌هاي مثبت زندگي بيانديشيم و همراه با آن زندگي شرافتمندانه‌ي داشته باشيم.

قانوني وجود دارد كه هم علم و هم وذهب آن را قبول دارد يعني ايستار فكري خود را از منفي (شك و ترديد) به مثبت (ايمان و باور) تغيير دادن. ياد بگيريم به جاي شك كردن باور كنيم. اگر باور داشته باشيم، كارهاي كه تا كنون غير ممكن به نظر مي‌رسيد اكنون وارد اقليم ممكن‌ها مي‌شود.

وقتي انتظار بهترين پيشامد را داريد، در واقع نيروي مغناطيسي از مغزتان خارج مي‌شود كه بر اساس قانون جاذبه، بهترين‌ها را جذب مي‌كند. اگر انتظار بدترين پيشامدها را داشته باشيد از مغز قدرت دافعه‌ي رها مي‌كنيد كه سبب مي‌شود، بهترين‌ها از شما بگريزد.

انتظار بهترين را داشتن؛ يعني با تمام وجود، خود را صرف رسيدن به هدفي كردن. زندگي نمي‌تواند از كسي كه همه توان و نيروي خود را در اختيار او مي‌گذارد، چيزي را دريغ ورزد.

با سپر ايمان با مانع برخورد كن، جسمت هم از آن پيروي مي‌كند.[1]

با خود بگوييد: «انتظار بهترين و نه بدترين را خواهم داشت» تجربه ثابت كرده كه اين تئوري نيست بلكه راهي است عملي براي مقابله با مشكلات زندگي.

هرگز نتيجه بدي را پيش‌بيني نكنيد؛ نگذاريد حتي به فكرتان خطور كند آن را به كلي از مخيله‌ي خود دور بياندازيد، روزي ده بار بگوييد: «من انتظار بهترين‌ها را دارم و به كمك خداوند به بهترين نتيجه خواهم رسيد» با اين كار فكرتان متوجه خوبي‌ها و جنبه‌هاي مثبت زندگي مي‌شود و خود بخود به سوي آن مي‌رود. اين تمرين، تمام قوا و نيروي شما رابراي رسيدن به نتيجه مطلوب، متمركز مي‌كند و بهترين‌ها را از آن شما مي‌سازد.[2]

افكار مربوط به ترس‌ها و هراس‌ها در جذب كردن درد سر به زندگي ما درست به همان اندازه مؤثر و جاذب هستند كه افكار مثبت و سازنده در جذب پيامدهاي مثبت.[3]

فكر خود را به آنچه مي‌خواهيد متمركز كنيد.

ذهن ما همانند يك آهنربا است، فكر كردن به خواسته‌هاي خودادامه دهيد تا به آن‌ها دست پيدا كنيد.

همين امروز براي تغيير روحيات منفي خود اقدام كنيد.

اگر افسار احساس خود را در دست نگيريد بايد بهاي نابودي آرزوي هاي خود را بپردازيد.

اگر احساس منفي يا مثبتي داريد مداوم و هميشگي است، دليل آن رايط موجود نيست، بلكه عادت ماست[4]

پس بياييد به برادري برابري و عدالت اجتماعي در افغانستان عزيز فكر كنيم، و باور كنيم كه خانه مشترك ما اگر حتي يك ستونش هم خراب باشد به ضرر همه ساكنان اين خانه‌ي بزرگ است، از صميم قلب بگوييم :«پشتون، هزاره، تاجيك، ازبك و همه ساكنان كشور دوستان و برادران هم اند» پس همه با هم انتظار يك پديده را داشته باشيم و براي رسيدن به آن تلاش كنيم:

صلح

امنيت

 

 

 

---

[1] - مثبت درماني، ص140

[2] -نورمن وينست پيل، مثبت درماني، ص152.

[3] - راز شادزيستن، اندره متيوس، ص77.

[4] - مثبت درماني، ص272.

قالب رايگان بلاگفا براي کاربران افغانستاني

قالب رايگان بلاگفا براي کاربران افغانستاني

کد رايگان قالب بلاگفا براي کاربران افغانستان

طريقه استفاده:

ابتدا در ويرايش فالب برويد و تمام کدهاي موجود را حذف کنيد

بعد اين کدها را با کليک راست و انتخاب همه‏(selct all) کنيد و در قالب خود تان پيست(paste) کنيد

دریافت قالب